Αφίσα Πανελλαδικής Οικογιορτής Αθήνας 2010

17η Πανελλαδική Γιορτή Οικολογικής Γεωργίας και Χειροτεχνίας
«Ένας άλλος κόσμος είναι εδώ»
 30 Σεπτεμβρίου – 3 Οκτωβρίου, Πάρκο Τρίτση, Ίλιον Αττικής

«Ένας άλλος κόσμος είναι εδώ», υπαρκτός και με αυτοπεποίθηση. Ένας κόσμος που δημιουργεί, που γεύεται, που μοιράζεται και γιορτάζει. 

Φέτος, η 17η Πανελλαδική Γιορτή Οικολογικής Γεωργίας και Χειροτεχνίας έρχεται στην Αθήνα. Σκοπός της είναι να συναντηθούν οι ατομικές και συλλογικές πρωτοβουλίες οικολογικής γεωργίας, διατήρησης των ντόπιων ποικιλιών, απαγόρευσης εισαγωγής των μεταλλαγμένων με εγχειρήματα αλληλέγγυας οικονομίας, εναλλακτικούς τρόπους κατανάλωσης και δίκτυα ανταλλαγής υπηρεσιών και προϊόντων. Πρόθεση των συμμετεχόντων είναι να αναδείξουν έναν τρόπο ζωής που βασίζεται στις αξίες της αυτάρκειας, της αλληλεγγύης, του μοιράσματος, του κοινοτισμού, του σεβασμού προς την φύση. 

Πρόγραμμα Πανελλαδικής Οικογιορτής Αθήνας 2010

Στη Γιορτή συμμετέχουν:

» Αγρότες που χρόνια τώρα επιλέγουν μία βιώσιμη και αειφόρα γεωργία χωρίς δηλητήρια (βιολογική και φυσική καλλιέργεια, βιοδυναμική και ομοιοδυναμική γεωργία). Αγρότες που επιλέγουν, επιδιώκουν και προάγουν ένα μοντέλο παραγωγής το οποίο βασίζεται στην ποιότητα και τοπικότητα των προϊόντων και όχι στο χρηματικό κέρδος.
» Χειροτέχνες και μεταποιητές που επιλέγουν φυσικά υλικά και ήπιες μεθόδους κατεργασίας.
» Συλλογικότητες που ασχολούνται με ζητήματα οικολογικού περιεχομένου, με το εναλλακτικό και αλληλέγγυο εμπόριο, με την αυτοδιαχείριση των βασικών αναγκών και με την επανοικειοποίηση και δημιουργική αξιοποίηση των δημοσίων χώρων.

Η έκθεση και πώληση των προϊόντων δεν γίνεται για αναζήτηση πελατών. Είναι η διάθεση των συμμετεχόντων να μοιραστούν τον ιδρώτα τους, τις γνώσεις τους, τις δεξιότητές τους και να αναπτύξουν άμεσες και τίμιες σχέσεις με τους καταναλωτές των προϊόντων τους.
Είναι η διάθεση να σπάσει το ανταγωνιστικό δίπολο παραγωγού-καταναλωτή που ευνοεί τη διαμεσολάβηση, την εκμετάλλευση και τον κατακερματισμό και να αναζητήσουμε νέες συνθέσεις.

Το ζητούμενο αυτής της Γιορτής είναι η προώθηση όχι απλά της οικολογικής γεωργίας, αλλά η παρουσίαση και προώθηση μιας αυτοοργανωμένης οικολογικής ζωής. Είναι η ανάπτυξη τίμιων σχέσεων και η δημιουργία δομών αλληλέγγυας οικονομίας. 

Η μακροβιότητα του θεσμού μαζί με τα αποτελέσματα των επιλογών και των πρακτικών των συμμετεχόντων στη Γιορτή αυτή, επιβεβαιώνουν και το εφικτό και το βιώσιμο ενός άλλου τρόπου ζωής. Με άλλα λόγια, αυτά τα πράγματα γίνονται, λειτουργούν! Δεν είναι ουτοπικά, ούτε αποκυήματα της φαντασίας κάποιων ρομαντικών ή θεωρητικών.

Κάθε χρόνο η γιορτή διοργανώνεται σε διαφορετική πόλη από διάφορες συλλογικότητες και παραγωγούς με ανώτατο όργανο τη συνέλευση των συμμετεχόντων. Φέτος, συνδιοργανώνεται από τον συνεταιρισμό για το εναλλακτικό και Αλληλέγγυο Εμπόριο «ο Σπόρος» (www.sporos.org) και το Δίκτυο Οικοκοινότητα (oikodiktyo.espivblogs.net).

Προς τους υποψήφιους Οίκο-παραγωγούς, οικοτέχνες-κατασκευαστές, καλλιτέχνες, μεταποιητές κ.τ.λ

Στην 16η στα Μουδανιά Χαλκιδικής, εγκρίθηκε από την Γενική Συνέλευση των συμμετεχόντων οικοπαραγωγών, χειροτεχνών κ.λ.π η πρόταση του συνεταιρισμού “ο ΣΠΟΡΟΣ” και του Δικτύου “Οικοκοινότητα” για την ανάληψη της διοργάνωσης της 17ης Πανελλαδικής Γιορτής στην Αθήνα.

H επιλογή της Αθήνας θεωρήθηκε νέος σταθμός της λαμπαδηδρομίας των Γιορτών μέσα στην συγκυρία που ζούμε. Σαν διοργανωτές θέλουμε να διατηρήσουμε τον χαρακτήρα και την ποιότητα της Γιορτής αλλά και να συνεισφέρουμε ( με την βοήθεια των συμμετεχόντων) σε μια ποιοτική αναβάθμιση ή μετεξέλιξη. Χρειάζεται λοιπόν όχι μόνο να διασφαλίσουμε τις αρχές και αξίες που προτάσσουν αυτές οι Γιορτές , αλλά και να ανοίξουμε διάλογο στα ζητήματα που είναι σε εκκρεμότητα. Έτσι στη γιορτή καλούμαστε να συνεισφέρουμε κοινωνικά αυτά, που σαν παραγωγοί, σαν χειροτέχνες, σαν πολίτες, σαν συλλογικότητες έχουμε καταφέρει να πραγματώσουμε μέχρι τώρα, αλλά και να εισπράξουμε αυτά που θα ενδυναμώσουν τις προσπάθειες μας.

Ανησυχώντας όλοι εμείς για την τεράστια οικολογική καταστροφή που συντελείτε στην Ελλάδα και στον πλανήτη. Για τον όλο και μεγαλύτερο εξευτελισμό, υποβάθμιση και αλλοτρίωση της ανθρώπινης συνείδησης. Για τα όλο και μεγαλύτερα αδιέξοδα των ανθρώπων και κοινωνικών ομάδων που περιθωριοποιούνται και γίνονται θύματα στυγνής εκμετάλλευσης και καταδίωξης. Για την όλο και μεγαλύτερη κυριαρχία των ισχυρών οικονομικών και πολιτικών συμφερόντων που εμπορευματοποιούν και κερδοσκοπούν μέσα σε κάθε φυσικό και κοινωνικό χώρο. Για την εμπορευματοποίηση και την διαμεσολάβηση και την διαχείριση που έχει επικρατήσει ακόμα και μέσα στο χώρο της λεγόμενης «πράσινης παραγωγής».
Καλούμαστε να συνεισφέρουμε σε μια γιορτή που ο σκοπός και ο χαρακτήρας της είναι να προβάλει

Α: Μια διαφορετική σχέση συνύπαρξης ανθρώπων και φύσης μέσα στα πλαίσια των μέτρων της οικολογικής συνείδησης και των βιωμάτων που τον συνδέουν με αυτή.
Β: Τον επανακαθορισμό των αναγκών της ζωής μας στην βάση των δυνατοτήτων του τοπικού φυσικού και κοινωνικού περιβάλλοντος που ζούμε. Αυτό σημαίνει στήριξη της ντόπιας πρωτογενούς και δευτερογενούς παραγωγής κατασκευής, μεταποίησης κ.λ.π, όπου η δραστηριότητα σέβεται την φύση, τον εργαζόμενο και χρησιμοποιεί οικολογικές, παραδοσιακές και εναλλακτικές μεθόδους και τεχνικά μέσα και προέρχεται κατά κύριο λόγο από το φυσικό περιβάλλον της περιοχής που γίνεται.
Γ: Μια Γεωργία όχι μόνο χωρίς χημικά και μεταλλαγμένα αλλά και «ενταγμένη» στις λειτουργίες της φύσης και των οικοσυστημάτων.
 Μια Γεωργία και κτηνοτροφία που επιδιώκει και απαιτεί να στηρίζεται επάνω στις ντόπιες ποικιλίες και ράτσες. Ένα αγρόκτημα που δεν είναι καθαρά επιχείρηση αλλά στοχεύει στην ικανοποίηση των διατροφικών αναγκών του γεωργού και της ευρύτερης περιοχής που ζει.
Δ: Τις οικοτεχνικές-παραδοσιακές, εναλλακτικές και καλλιτεχνικές δραστηριότητες στις οποίες επιδιώκεται να χρησιμοποιούνται φυσικά μέσα και υλικά κατασκευών κυρίως τοπικής παραγωγής φυσικής προέλευσης και ήπιων μέσων.
Ε: Την απευθείας δημιουργία σχέσεων συναλλαγών- ανταλλαγών μεταξύ παραγωγών-πολιτών. Την προσβασιμότητα (χωρίς την διαμεσολάβηση εμπόρων και άλλων “εγγυητών”) στην βάση σχέσεων εμπιστοσύνης και διαφάνειας.
ΣΤ: Την υποστήριξη και προώθηση των μικρών παραγωγών οικοτεχνών κ.τ.λ, με προοπτική βιωσιμότητας των μονάδων ή και των συνεργασιών τους ,όπως και τη διευκόλυνση ανθρώπων που επιζητούν ένα καλύτερο δημιουργικό μέλλον για την ζωή τους.
Ζ: Τον στόχο τα προϊόντα και τα δημιουργήματα να είναι προσβάσιμα ,όχι μόνο στους «έχοντες», αλλά και στα πλατιά κοινωνικά στρώματα ,με διασφάλιση βεβαίως των κόπων και των αναγκών των παραγωγών.
Η: Την ανάγκη δημιουργίας ομάδων πολιτών στις πόλεις, που θα τροφοδοτούνται απευθείας από παραγωγούς και θα διαμορφώνουν τη δική τους κοινωνική και οικονομική σχέση, χωρίς μεσάζοντες.
Θ: Την ηθική αντίληψη ότι ο παραγωγός όχι μόνο σέβεται την φύση και την δημόσια υγεία, αλλά και τα θεμελιώδη εργασιακά δικαιώματα μέσα στο χώρο εργασίας, όταν χρησιμοποιεί εργατικό δυναμικό.
Ι: Τις ήπιες και εναλλακτικές μορφές ενέργειας,τις απλές και εφαρμόσιμες κατασκευές, τους οικολογικούς και απλούς τρόπους δόμησης και κατοικίας, τις φυσικές και διαφορετικές μορφές θεραπείας και τον εναλλακτικό τρόπο ζωής.

 Έτσι λοιπόν και σύμφωνα με το πνεύμα του κειμένου και των αποφάσεων των γενικών συνελεύσεων της τελευταίας Πανελλαδικής στα Μουδανιά όπως προτάθηκε από τον Συνεταιρισμό “ο Σπόρος” και το δίκτυο “οικοκοινότητα”, θέτουμε τις παρακάτω προϋποθέσεις συμμετοχής στους υποψήφιους παραγωγούς –οικοτέχνες-χειροτέχνες μεταποιητές-βοτανοσυλλέκτες κ.λ.π ούτως ώστε να διασφαλιστεί η έννοια και ο χαρακτήρας της Πανελλαδικής Οικολογικής Γιορτής.

Οι συμμετέχοντες θα πρέπει να είναι:

1. Άτομα ή συλλογικότητες που έχουν δημιουργήσει το τελικό προϊόν και όχι έμποροι. Να διαθέτουν αποκλειστικά και μόνο τα δικά τους προϊόντα για τα οποία να έχουν δηλώσει συμμετοχή, εκτός και αν εξυπηρετούν χωρίς κέρδος κάποιον παραγωγό, εν γνώσει των διοργανωτών και σύμφωνα με τις αρχές και τους στόχους της γιορτής.
2. Στη Γιορτή αποκλείονται κάθε είδους διαμεσολαβητές έμποροι, πιστοποιητικοί οργανισμοί) και άλλες συλλογικότητες οι οποίες προτάσσουν την διαμεσολάβηση.
 3. Όσον αφορά τα αγροτικά προϊόντα αποκλείονται. τα ενεργοβόρα κ εκτός εποχής/θερμοκηπίου. Αυτά που για την καλλιέργεια τους έχουν χρησιμοποιηθεί φυτοφάρμακα και χημικά λιπάσματα, καθώς και οι Γ.Τ οργανισμοί.
4. Τα επεξεργασμένα αγροτικά προϊόντα θα πρέπει να έχουν μεταποιηθεί μέσα σε υγιεινές συνθήκες με όσο το δυνατόν οικοτεχνικές και παραδοσιακές μεθόδους, κυρίως από μικρά εργαστήρια χωρίς υψηλή τεχνολογία και ενεργοβόρες μεθόδους.
 5. Τα πρόσθετα και συντηρητικά στη μεταποίηση και στην κονσερβοποίηση πρέπει επίσης να μην περιέχουν επικίνδυνα χημικά πρόσθετα και να αναγράφονται στις ετικέτες όλα τα υλικά που έχουν χρησιμοποιηθεί.
 6. Στη χειροτεχνία κεραμική κόσμημα κ.τ.λ θα πρέπει να αποφευχθεί οτιδήποτε τοξικό υλικό και θα πρέπει να γίνεται γνώστη η προέλευση των υλικών που χρησιμοποιήθηκαν.
7. Επίσης βασικό για τους διοργανωτές είναι αν στην παραγωγή , αν είναι ενσωματωμένη και η “μαύρη εργασία”, και κατά πόσο έχουν κατοχυρωθεί τα βασικά εργασιακά δικαιώματα.
8. Για να γίνει όμως πιο ουσιαστική η επικοινωνία μας και για να γίνει καλύτερη η εικόνα που θα πρέπει να έχει η συντονιστική επιτροπή παραθέτουμε ένα ερωτηματολόγιο που θα πρέπει να απαντηθεί από τους παραγωγούς και χειροτέχνες που πρόκειται να συμμετάσχουν.

ΟΙ ΔΙΟΡΓΑΝΩΤΈΣ
ΣΠΟΡΟΣ ΚΑΙ ΔΙΚΤΥΟ ΟΙΚΟΚΟΙΝΟΤΗΤΑ

Από το 1994 που ξεκίνησαν οι Οικολογικές Γιορτές, όταν ακόμη η βιολογική γεωργία έκανε τα πρώτα της βήματα και το πρόταγμα ήταν η διάσωση της και η μετάδοση στους πολίτες ενός άλλου τρόπου παραγωγής, διατροφής και αντίληψης, οι καιροί έχουν αλλάξει.

Από τότε μέχρι σήμερα υπάρχουν στην Ελλάδα τουλάχιστον 15.000 βιοκαλλιεργητές, εκατοντάδες πράσινα μαγαζιά και τα βιολογικά προϊόντα τα συναντάμε πλέον και στα ράφια των super markets.

Η βιολογική γεωργία-κτηνοτροφία, ο παραδοσιακός τρόπος παραγωγής με φυσικά υλικά έγιναν βιώσιμη λύση. Ταυτόχρονα όμως η παραγωγή, η εμπόρια και η κατανάλωση των βιολογικών προϊόντων έγιναν μορφές επιχειρηματικού κέρδους και ωφελιμιστικής κατανάλωσης σε τέτοιο βαθμό που οι όροι οικολογικό και βιολογικό έχουν πια μια συγκεχυμένη και στρεβλή σημασία παρά κοινωνική και οικολογική .

Μέσα σ΄ένα καινούργιο και εξελισσόμενο τοπίο, οι οικολογικές γιορτές δεν έχουν πια το νόημα της διάδοσης της βιολογικής καλλιέργειας ή άλλων συναφών δραστηριοτήτων.

Η έννοια της οικολογικής γιορτής έχει πλέον τη σημασία και το περιεχόμενο ότι μέσα σ’έναν αποχαυνωμένο, υποταγμένο, κυριαρχούμενο και αυτό-καταστρεφόμενο κόσμο, υπάρχουν κάποιοι πολίτες και συλλογικότητες που διαμορφώνουν με βάση τη συνείδησή τους έναν άλλο πολιτισμό.

Αυτός ο άλλος πολιτισμός δεν είναι μια ιδεατή η εφικτή υπόνοια όπως ισχυρίζονται διάφορες πολιτικές, περιβαλλοντικές και κοινωνικές ομάδες, αλλά για κάποιους είναι τρόπος ζωής και βιωματική σχέση με την φύση και την κοινωνία που ζουν.

Στη βάση του ότι θέλουμε να ζούμε ισορροπημένα με τη φύση, τον εαυτό μας και την κοινωνία διαχειριζόμενοι τις ριζικές μας ανάγκες σαν πολίτες και σαν παραγωγοί που θέλουμε να ζήσουμε με όρους κοινωνικής προσφοράς και όχι πλουτισμό, έχουμε την ελπίδα ότι ο κόσμος μπορεί να πάρει το μήνυμα και να γίνει κοινωνός των προσπαθειών και των δραστηριοτήτων μας.

Για εμάς ένας άλλος κόσμος δεν είναι μόνο εφικτός, είναι ΥΠΑΡΚΤΟΣ.

Επειδή νομίζουμε ότι πρέπει να απευθύνουμε ένα κεντρικό, «πολιτικό» και κοινωνικό μήνυμα ακριβώς στο επίκεντρο του πολιτισμού τους στην Αθήνα, ένα μήνυμα όπως «υπάρχουμε και το αποδεικνύουμε» ή «ιδού η Ρόδος ιδού και το πήδημα » προτάσσουμε και αναλαμβάνουμε την διοργάνωση της 17ης οικολογικής γιορτής στην Αθήνα, τον Σεπτέμβριο του 2010.

Η Γ.Σ. του «Δικτύου Οικοκοινοτητα» και η συλλογικότητα «Ο Σπόρος» που ανέλαβαν την διοργάνωση της γιορτής .